200 GEMİLİK DEV ÇIKARMAİngiliz subayın notlarına göre çıkarma öncesinde Çanakkale açıklarında yaklaşık 200 gemi bulunuyordu.
Bunların 24’ü savaş gemisiydi.
İngiliz, Anzak ve Fransız birlikleri farklı noktalardan karaya çıkarılırken deniz adeta asker, mühimmat ve çıkarma araçlarıyla doldu.
Günlükte o ilk günler, sürekli top sesleri, havada uçan mermiler ve kıyıya yanaşan teknelerle tarif ediliyor.
İngiliz tarafı ilk aşamada büyük bir askeri üstünlük görüntüsü verse de, daha ilk saatlerden itibaren cephenin kolay olmayacağı anlaşılıyordu.
Çanakkale’de savaş daha kıyıya ayak basılmadan bütün şiddetiyle hissediliyordu.TÜRK TOPÇUSU KAMPI VURUYORDUHaziran 1915’e gelindiğinde İngiliz birlikleri artık sürekli ateş altında yaşıyordu.
Günlükte Türk bataryalarının İngiliz askerleri üzerinde yarattığı baskı açıkça görülüyor.
İngiliz askerleri bazı Türk toplarına kendi aralarında lakap bile takmıştı.
Notlara göre bir bombardımanda kampın yakınına art arda mermiler düştü, bir askerin kolu kırıldı, dört katır vuruldu.
Başka bir saldırıda ise iki asker öldü, beş asker yaralandı.
Cephede yaşam, yalnızca düşman hattına saldırmak değil, her an üstüne düşebilecek bir top mermisinden korunmak anlamına da geliyordu.
Günlük, Türk topçusunun İngiliz kamp düzenini sürekli bozduğunu gösteriyor. “BİRKAÇ GÜNDE BİTER” DEDİLER AMA OLMADIİngiliz subay, çıkarma günlerinde Alçıtepe’nin kısa sürede ele geçirileceği beklentisinin hakim olduğunu anlatıyor.
Ancak aylar geçtikçe tablo tersine döndü.
Başlangıçta kıyı açıklarında rahat hareket eden büyük savaş gemileri daha sonra denizaltı tehdidi nedeniyle güvenli limanlara çekildi.
Nakliye gemileri ise yalnızca geceleri kıyıya yanaşabilir hale geldi.
Karada da ilerleme son derece sınırlı kaldı.
Günlükte, İngiliz birliklerinin aylar boyunca beklenen ilerlemeyi sağlayamadığı ve kıyı hattına sıkıştığı açık biçimde görülüyor.SİPERLER ARASINDA SADECE 50 METRE VARDIGünlükte en dikkat çekici bölümlerden biri, 4 Ağustos 1915 tarihli girişim.
İngiliz subaya Türk tarafına ulaştırılması gereken bir mektup veriliyor.
Bunun için iki taraf arasında kısa süreli ateş kesilmesi planlanıyor.
Notlara göre siperler arasındaki mesafe yalnızca 50 metreydi.SON UMUT SUVLA’DA DAĞILDIAğustos 1915’teki Suvla harekâtı, İngilizler için son büyük umutlardan biriydi.
Ancak subayın günlüğü bu girişimin de başarısız olduğunu gösteriyor.
Açık arazide ilerleyen birlikler Türk topçusunun yoğun şarapnel ateşi altında kaldı.
Günlükte askerlerin açık arazide vurulduğu, sedyecilerin sürekli yaralı taşıdığı ve saldırının kısa sürede umutsuz bir tabloya dönüştüğü anlatılıyor.