İSTANBUL'U ELE GEÇİRECEKLERİNDEN EMİNDİLER!İngilizlerin Çanakkale planı yalnızca boğazı geçmekle sınırlı değildi.
Asıl hedef İstanbul'u ele geçirmek ve Osmanlı direnişini tamamen kırmaktı.
İngiliz istihbarat raporlarından yansıyan bilgilere göre, Londra'daki savaş toplantılarında Türk ordusunun nasıl yenileceği konusunda ciddi görüş ayrılıkları yaşanıyordu.
David Lloyd George, karşılarına 400 bin Türk askerinin çıkabileceğini belirterek bu kuvvetin nasıl aşılacağını sorgularken Savaş Bakanı Lord Kitchener, Gelibolu'nun zaten ele geçirildiğini savunuyordu.
Kitchener'e göre İngiliz birlikleri İstanbul'a ulaştığında Türk direnişi çökecekti.
Winston Churchill de Kilitbahir'in alınmasıyla Osmanlı ordusunun teslim olacağını düşünüyordu.
Ancak savaşın seyri İngilizlerin hesaplarını altüst etti.BULGARİSTAN'A TEKİRDAĞ'I VAAT ETMİŞLER!İngiltere'nin Osmanlı topraklarına yönelik planlarında dikkat çeken bir başka ayrıntı ise Tekirdağ oldu.
Ferdi Ertekin tarafından İngiliz arşivlerinden çıkarılarak incelenen belgeler, Londra'nın Bulgaristan'ı kendi safına çekmek için yürüttüğü pazarlıkları ortaya koyuyor.
İngilizler, henüz savaşa katılmayan Bulgaristan'a 300 bin askerlik destek sağlamayı ve Rusya ile iş birliği yapması halinde Tekirdağ'ı vaat etmeyi müzakere etti.
Ancak Çanakkale'deki başarısızlık İngilizlerin Balkanlar'daki hesaplarını da bozdu.
Bulgaristan, İngilizlerin yanında savaşa girmek yerine Almanya ve Osmanlı'nın bulunduğu cepheyi seçti.
Bu gelişme Gelibolu'daki Türk birliklerinin moralini yükseltirken İngilizlerin askeri sıkıntılarını daha da ağırlaştırdı.İNGİLİZ KOMUTANDAN ACİL YARDIM ÇAĞRISI!Çanakkale'de Türk direnişini kıramayan İngiliz ordusu, giderek ağırlaşan kayıplar karşısında takviye arayışına girdi.
İngiliz istihbarat raporlarından yansıyan bilgilere göre, Gelibolu'daki işgal kuvvetlerinin komutanı Ian Hamilton, Londra'ya gönderdiği telgrafta acilen 60 bin asker istedi.
Bununla da yetinmeyerek her ay düzenli olarak 20 bin yeni askerin cepheye gönderilmesi gerektiğini bildirdi.
Hamilton'un verdiği rakamlar İngilizlerin içinde bulunduğu tabloyu ortaya koyuyordu.
İşgal kuvvetleri haftada yaklaşık 3 bin 500 kayıp veriyordu.
İngiliz komutan, takviye birliklerinin bir ay gecikmesinin ordunun yaklaşık 15 bin kişi daha eksilmesi anlamına geleceği uyarısında bulunuyordu.ÇANAKKALE'DEKİ YENİLGİ RUS ÇARLIĞI'NIN SONUNU MU GETİRDİ?İngiliz belgelerindeki en çarpıcı değerlendirmelerden biri, Çanakkale yenilgisi ile Rus İmparatorluğu'nun çöküşü arasında kurulan bağlantı oldu.
İngiliz Genelkurmay Başkanlığı'nın stratejik değerlendirme raporunda, Çanakkale'deki başarısızlık Rusya'da yaşanan devrimin başlıca nedenlerinden biri olarak gösterildi.
İngiliz askeri yetkilileri, Karadeniz üzerinden Rusya ile bağlantı kurulabilseydi Çarlık rejiminin muhtemelen yıkılmayacağını değerlendiriyordu.
Üstelik Rusya'nın müttefiklerinden istediği yardımın boyutu da dikkat çekiciydi.
İngiliz Savaş Bakanlığı kayıtlarına göre Rus ordusunun 2 milyon tüfeğe, 2 milyar fişeğe ve toplam 59 milyon sterlin değerinde yardıma ihtiyacı vardı.
Türk ordusunun Çanakkale'deki direnişi, Rusya'ya uzanacak en önemli ikmal yollarından birini kapalı tutmuştu.
Böylece Gelibolu'daki mücadele yalnızca İstanbul'un kaderini değil, savaşın uluslararası dengelerini de etkiledi.İNGİLİZLERİN ASIL HESABI PETROL VE BASRA'YDI!İngiliz istihbarat raporlarından yansıyan bilgilere göre, Osmanlı coğrafyasındaki askeri harekâtların arkasında enerji kaynaklarını kontrol etme hedefi de bulunuyordu.
İngiliz Genelkurmay Başkanı Mareşal William Robertson'un Savaş Komitesi'ne sunduğu değerlendirmede Mezopotamya'daki İngiliz kuvvetlerinin temel görevi açıkça ortaya konuldu.
Buna göre İngiliz ordusu İran petrol yataklarını ve petrol boru hattını koruyacak, Basra'yı denetim altına alacak, düşman kuvvetlerinin Basra Körfezi ile Güney İran'a ulaşmasını engelleyecekti.
Nehirlerin ve demiryollarının kontrolü de İngilizlerin öncelikleri arasındaydı.
Belgeler, İngiltere'nin Osmanlı topraklarındaki askeri varlığının yalnızca cephe kazanma amacı taşımadığını, bölgenin enerji kaynakları ve stratejik ulaşım hatları üzerinde hâkimiyet kurma hesabıyla da şekillendiğini gösteriyor.