Dr. Hazar Vural, Haziran ayındaki 12 Gün Savaşı’nın ardından geçen altı aylık süreçte İran’ın askeri ve güvenlik kapasitesindeki eksikleri sistematik biçimde gidermeye çalıştığını söyledi. İran’ın Rusya ve Çin ile stratejik iş birliği anlaşmalarına rağmen ambargo ve yaptırımlar nedeniyle hareket alanının sınırlı olduğuna dikkat çeken Vural, özellikle hava araçları alanında ciddi bir teknolojik fark bulunduğunu, ancak füze kapasitesinin dengeleri kısmen değiştirdiğini vurguladı.
Rusya’nın İran’la ilişkilerinin yalnızca Batı karşıtlığı üzerinden okunmaması gerektiğini belirten Vural, İran’ın zayıflamasının Asya’daki güç mücadelesinde Rusya ve Çin’i de dolaylı olarak zayıflatacağını ifade etti. Bu ilişkinin ideolojik değil, tamamen rasyonel ve çıkar temelli bir dayanışma olduğunun altını çizdi.
İran’ın kendine özgü bir siyasal ve güvenlik mimarisine sahip olduğunu belirten Vural, ülkenin iç ve dış politikasında belirleyici aktörün dini lider Ali Hamaney olduğunu hatırlattı. Hamaney’in, Şah döneminden bu yana varlığını sürdüren düzenli ordu dahil olmak üzere ülkedeki tüm silahlı güçlerin başkomutanı olduğunu söyledi.
1979 İslam Devrimi sonrasında, ideolojik olarak devrime bağlı yeni bir askeri yapıya ihtiyaç duyulduğunu belirten Vural, bu ihtiyacın Devrim Muhafızları Ordusu’nun kurulmasıyla karşılandığını aktardı. Devrim Muhafızları’nın yalnızca askeri bir güç olmadığını, ekonomik faaliyetlerden istihbarata ve dış politikaya kadar geniş bir etki alanına sahip olduğunu vurguladı.
Vural, İran-Irak Savaşı’nın başlamasıyla birlikte hem düzenli ordunun hem de Devrim Muhafızları’nın sistem içinde kalıcı roller üstlendiğini, bu yapının günümüze kadar çeşitli değişikliklerle devam ettiğini söyledi. İç ve dış politikada olduğu gibi savaş ve güvenlik kararlarında da nihai yetkinin dini liderde toplandığını belirterek, İran’ın mevcut güvenlik mimarisinin bu merkezi yapı üzerine kurulu olduğunu ifade etti.